- ไง ทำอะไรน่ะ - ไง
ฉันว่าจะย้ายเก้าอี้มาตรงนี้
จะย้ายทำไม
ฉันจะได้มีที่ดีๆ นั่งบ้างไง
เรช ที่ดีๆ น่ะมีนะ
ไม่ใช่บนตักนาย
นั่นสิ
มาเร็ว ช่วยฉันย้ายหน่อย
ไม่ๆ
- ไม่ย้าย - ไม่
โรซิต้าจะไม่ย้าย
เดี๋ยวนะ โรซิต้าเหรอ
คือ...
คือโรซิต้าจะไม่ย้าย
โจอี้ มันก็แค่เก้าอี้ ไม่ใช่เรื่องใหญ่โต
เรื่องใหญ่ก็คือมันอยู่ตรงกลางพอดี
ระหว่างห้องน้ำกับห้องครัว และอยู่ในมุมพอดี
ที่เราจะไม่โดนแสงแยงตาจากสตีวี่
สตีวี่คือทีวีเหรอ
- เธอมีปัญหาเหรอ - ไม่
เขาจะไปรู้อะไร
มาเร็วโรซิต้า ผู้หญิงต้องช่วยกัน
นังเก้าอี้บ้า
รอสส์
ฉันอ่านประกาศขายบ้านในหนังสือพิมพ์
เหรอ
ดูสิ
เหมือนบ้านพ่อแม่เลย
หน้าบ้านมีต้นไม้ที่กิ่งหักเหมือนกัน
หน้าต่างห้องใต้หลังคาก็...
คุณพระช่วย
อะไร หน้าต่างห้องใต้หลังคาเป็นอะไร
ไม่อยากเชื่อว่าพ่อแม่จะขายบ้าน
ไม่อยากเชื่อว่าพ่อแม่ไม่บอกเรา
ไม่อยากเชื่อว่าฉันยังไม่รู้ ว่าหน้าต่างห้องใต้หลังคาเป็นอะไร
โจอี้ เดี๋ยวฉันซื้อใหม่ให้เองนะ
เราไปที่ร้านแล้วซื้อเก้าอี้ตัวใหม่ ให้นายเดี๋ยวนี้เลย
ศพเธอยังไม่ทันเย็นเลยนะ
ไม่คิดว่าโรซิต้า จะอยากให้นายก้าวต่อไปเหรอ
ที่ผ่านมาเธอห่วงใยนายเรื่อง...
ความสบายเป็นสิ่งแรก
ก็จริง
ไม่อยากเชื่อว่าเราต้องบอกลา บ้านหลังที่เราโตมา
จะมีใครก็ไม่รู้ไปอยู่ในห้องฉัน
หลังจาก 15 ปี ที่พ่อแม่เก็บห้องพี่ไว้เป็นที่บูชา
ตอนนี้ต้องเอาเชือกกั้นออกแล้ว
พ่อแม่ก็เก็บห้องเธอไว้ตั้งนาน
อย่ามา
พ่อใช้ห้องฉันเป็นฟิตเนส หลังฉันย้ายออกมาได้ 20 นาที
และขอบอกว่า
เตียงทำผิวแทน กับแค็ตตาล็อกของวิกตอเรียส์ซีเคร็ต
มันไม่ใช่ฟิตเนส
พ่อแม่รักเธอนะรู้ไหม
รักเท่าพี่ไหมล่ะ
ฉันเป็นลูกคนแรก
พ่อแม่นึกว่าแม่เป็นหมัน ฉันไม่ผิดนะ
ฉันเกลียดปีนี้
ปีนี้ไม่ดียังไง
นี่เดือนกุมภาพันธ์แล้ว ฉันเพิ่งได้งานนวดแค่สองเอง
แล้วสองคนนั้นก็ทิปน้อยที่สุดในโลก
นั่นฉันกับรอสส์
จริงด้วย
ถ้าเธออยากหารายได้เพิ่มนะ
เพื่อนๆ ฉันขายของทางโทรศัพท์ ได้เงินเยอะเลยตอนเรียนมหาวิทยาลัย
ใช่ น่าจะดีกว่างานทางโทรศัพท์ ที่ฉันทำล่าสุด
คงไม่ต้องพูดคำว่า "ตีก้น" บ่อยขนาดนั้น
อะไรนะ
แหม ทำเป็นไม่เคยโทรไป
งานนี้ง่ายๆ ไม่ยาก
อ่านตามบทนี้
และขายหมึกพิมพ์ให้ได้มากที่สุด
โอเค ฉันทำได้
จริงสิ ฉันชอบออฟฟิศฉันมากเลย
เราลองดูกันหน่อยดีกว่า
โอเค
ได้เลย
สวัสดีค่ะ ฉันฟีบี้ จากเอ็มไพร์ ออฟฟิศ ซัพพลายส์
ขอสายผู้จัดการฝ่ายวัสดุอุปกรณ์ค่ะ
ฉันนี่แหละผู้จัดการ
ค่ะ ฉันอยากคุยด้วยเรื่องหมึกพิมพ์
เราไม่อยากได้หมึกพิมพ์
โอเค ขอโทษที่รบกวนค่ะ บ๊ายบาย
จริงด้วย งานง่ายจริงๆ
โอเค เมื่อกี้มีอะไรที่พลาดไป
บอกก็ได้
อย่าโกรธนะคะ แต่คุณหยาบคาย
ทุกคนจะพูดว่าไม่อยากได้หมึกพิมพ์ แต่ไม่เป็นไร
เพราะไม่ว่าพูดอะไรมา เราจะมีทางแก้ให้คุณ
อยู่ในบท
ฉันว่าคุณพร้อมจะขายหมึกพิมพ์แล้ว
มีอะไรจะถามปิดท้ายไหม
- ไม่ - โอเค
เดี๋ยวค่ะ ฉันจะถามข้อหนึ่ง
หมึกพิมพ์คืออะไร
โจอี้
โจ
ขนมยังเต็มถุง
เบียร์ก็ยังเย็น
ต้องเกิดเรื่องเลวร้ายที่นี่แน่ๆ
ไม่นะๆ
สตีวี่ ฉันไม่ได้มาที่นี่นะ
- พ่อ - อยู่นี่
- ว่าไง - ไง
ยังรู้สึกเหมือนเมื่อวานนี้
ลูกยังมาดูพ่อทำงานที่นี่อยู่เลย
พ่อ เราไม่อยากเชื่อว่าพ่อขายบ้าน
ถึงเวลาที่จะมีครอบครัวใหม่ มาเริ่มสร้างความทรงจำที่นี่
และหวังว่าเช็คจะผ่าน ก่อนที่พวกนั้นจะเจอรอยแตก
ที่ฐานราก และเจอใยหินที่เพดาน
ไปเอาข้าวของเราแล้วรีบเผ่นกันเถอะ
เสียใจด้วยที่ให้เก็บของในวัยเด็ก ไว้ที่นี่ไม่ได้แล้ว
ไม่เป็นไรค่ะ เราอยากมาดูทุกอย่าง
รื้อฟื้นความหลัง
พ่อไม่รู้ว่าในลังพวกนี้มีอะไร
แต่รู้ว่าที่ห้องใต้หลังคา มีเตาอบอีซี่เบ้กอยู่หกเจ็ดเตา
เมื่อก่อนหนูชอบเล่นร้านอาหาร
ไม่ชอบมากเท่าเล่น "กินแป้งที่ไม่สุก"
นี่
ไม่เห็นมีเหตุผลเลยที่จะให้เด็ก รอให้บราวนี่อบจนสุกด้วยหลอดไฟ
ลังของลูกน่าจะอยู่ตรงนี้แหละ
เยี่ยมเลย
นี่
(ถ้วยรางวัลของรอสส์)
พ่อ บุหรี่นี่ของใคร
พ่อไม่รู้
คง...
คงเป็นของแม่แก
แต่ขอร้อง
อย่าไปถามแม่นะ
เดี๋ยวพ่อเอาไปทิ้งเอง
เจ๋งเลยพ่อ ใบเกรดของผม
มาดูสิพ่อ
คณิตศาสตร์ เอ
วิทยาศาสตร์ เอ
ประวัติศาสตร์ เอ
พละ...
เครื่องขัดหินของผม
อะไร
รู้ใช่ไหมว่าน้ำท่วมโรงรถ ทุกฤดูใบไม้ผลิ
พ่อจะขายบ้านนี้ออกได้ไงเนี่ย
พ่อคงเผลอเอาลังของมอนิก้า มาวางกั้นน้ำไม่ให้ไปถึงรถปอร์เช่
ไม่นะพ่อ
พ่อ
นี่มัน...
แม่เจ้า
เละหมดทุกอย่างเลย
พ่อ เธอต้องเสียใจมากแน่ๆ
แกคงไม่ได้แอบสูบบุหรี่ใช่ไหม
ไม่
งั้นคงมีแค่แม่แก
สวัสดีค่ะ ฉันฟีบี้ จากเอ็มไพร์ ออฟฟิศ ซัพพลายส์
ขอสายผู้จัดการฝ่ายวัสดุอุปกรณ์ค่ะ
เอิร์ลนะคะ ขอบคุณ
สวัสดีเอิร์ล
ฟีบี้จากเอ็มไพร์ ออฟฟิศ ซัพพลายส์
ฉันอยากคุยกับคุณเรื่องหมึกพิมพ์
ผมไม่อยากได้หมึกพิมพ์
ฉันเข้าใจที่คุณพูดค่ะ แต่เราขายถูกมากจนทุกคนต้องอยากได้
ผมไม่เอา
ขอถามได้ไหมว่าทำไม
อยากรู้เหรอว่าทำไม
คุณอยากรู้เหรอว่าทำไม
อยากรู้สิคะ
โอเค
ผมไม่อยากได้หมึกพิมพ์
เพราะว่าผมจะฆ่าตัวตาย
เพราะหมึกพิมพ์หมดเหรอ
โอเค วันนี้ไม่ซื้อหมึกพิมพ์นะ ขอบคุณ บ๊ายบาย
ไม่ๆ เดี๋ยวๆ
ฉันให้คุณวางสายไม่ได้
ช่วยคุยกับฉันหน่อย
ก็...
วันนี้ผมมีอย่างเดียวต้องทำ
(งานวันนี้ ฆ่าตัวตาย)
เลื่อนไปก่อนก็ได้
โอเค
ทำไมคุณถึงอยากฆ่าตัวตายล่ะ
ผมทำงานมาตั้งสิบปีแล้ว
แต่มันไร้ค่าและไม่ก้าวหน้าเลย
ไม่มีใครรู้ด้วยซ้ำว่าผมมีตัวตน
นั่นแชนด์เลอร์เหรอ
ว่าไงนะครับ
คือ
ฉันมั่นใจว่าคนอื่นรู้ว่าคุณมีตัวตน
เหรอ
ผมทำงานอยู่ในคอกสี่เหลี่ยม รายล้อมด้วยคนมากมาย
ผมคุยกับคุณมาห้านาทีแล้ว
เรื่องจะฆ่าตัวตาย
ไม่มีใครโงหัวขึ้นจากโต๊ะเลย
รอเดี๋ยวนะ
นี่ทุกคน
ผมจะฆ่าตัวตาย
ไม่มีใครสน
เก้าอี้แสนดี
ถ้ามีใครถาม
ให้บอกว่าแกชื่อโรซิต้านะ
- นายต้องชอบแน่ๆ - ไม่ชอบหรอก
นายยังไม่รู้เลย
ฉันรู้ว่าฉันชอบหรือไม่ชอบอะไร และมันคนละอย่างกัน
เอางี้นะ
น่าสงสาร
เธอไม่น่าอายุสั้นเลย
โจอี้ อีกชั่วโมง เก้าอี้ตัวใหม่ก็จะมาส่ง
เราน่าจะเอาโรซิต้าออกไปดีไหม
และเริ่มทำใจได้แล้ว
- ก็คงงั้นแหละ - โอเค
เธอฟื้นแล้ว
แปลกแฮะ
ไม่ ไม่แปลก
มันคือปาฏิหาริย์
ไม่ใช่ปาฏิหาริย์ โจอี้ มันต้องมีสาเหตุ
มีสิ
ถ้าเราต้องการอะไรจริงๆ และใจเราบริสุทธิ์
เรื่องมหัศจรรย์ก็เกิดขึ้นได้
เธอต้องเข้าใจแหละ พ่อไม่ได้ตั้งใจซะหน่อย
มอนิก้าไม่สนหรอกพ่อ
ข้าวของผมแห้งปลอดภัยดี และของเธอทั้งหมด
มีอะไรงอกออกมา
เรื่องแบบนี้แหละที่ทำให้เธอคิดว่า
พ่อแม่รักผมมากกว่าเธอ
แม่เจ้า น้องคิดงั้นจริงๆ เหรอ
จะไปว่าเธอได้เหรอ
ก็ไม่รู้สิ
เราคงแสดงออกไปแบบไม่รู้ตัว
แกคือสิ่งมหัศจรรย์ทางการแพทย์
- หมอบอกว่าแม่แก... - พ่อ ผมไม่อยากฟัง
จริงเหรอ
ไม่อยากตอนนี้
พ่อฟังนะ มอนิก้ามา เพื่อรื้อฟื้นความทรงจำ
เราต้องหาให้เธอสักอย่าง
โอเค พ่อเอา...
เอาลังเปล่าๆ มา แล้วเอาข้าวของผม
อะไรที่ใช้เป็นของเธอได้ก็เอาใส่ลงไป
ได้
อย่างไอ้นี่ เธออาจจะทำก็ได้
- อาจจะเป็นของน้อง - ใช่
ระหว่างนี้ ถ้าจะเล่า เรื่องมหัศจรรย์ทางการแพทย์
ก็ดีเลยครับพ่อ
ตื่นเต้นจังเลย ที่ได้เก้าอี้ตัวนี้ไว้นั่งเอง
เหมือนกัน
รู้ไหม มันมีลำโพงในที่พักหัวด้วย
- ไม่รู้ จริงเหรอ - ใช่
เอาต่อเข้ากับทีวีก็จะเป็นวิทยุ
เก้าอี้ฉันรักษาตัวเองได้
โอเค
เอิร์ล ไม่ต้องไปสนใจคนที่ออฟฟิศ
ต้องมีคนอื่นในชีวิตคุณสิ
ที่มีค่าพอให้คุณอยู่ต่อ
ครอบครัว เพื่อน หรือแฟนคุณล่ะ
มีเหรอ
โทษที แฟนหนุ่มล่ะ
โอเค ผมควร...
ผมควรกลับไปทำงานที่ค้างได้แล้ว
- เจอกัน - ไม่
ฉันยังพูดไม่จบ อย่าบังอาจวางหูใส่ฉันนะ
เด็กใหม่นี่เก่งแฮะ
ลังไหนของฉันบ้าง
- นี่ไง กองนี้ของเธอ - โอเค
- สมุดระบายสี - ใช่ๆ
เธอชอบมันมากเลย
เธอเอาติดตัวไว้ตลอด เธอไม่เคยไปไหน
โดยไม่มีสมุดระบายสี
จริงเหรอ
ฉันคงเป็นพวกระบายสีออกนอกเส้น
ไม่
โอ้โฮ ดูสิ
ไม่อยากเชื่อว่าจะใส่เสื้อตัวนี้ได้
(ไทแรนโนซอรัส รอสส์)
นี่เสื้อพี่
ไปอยู่ในนั้นได้ไงเนี่ย
นี่มันไม่ใช่ของฉัน
รอสส์
นี่มันลังของพี่
ลังของฉันอยู่ไหน
น้ำท่วมโรงรถน่ะ ทุกอย่างในลังของลูกพังหมดเลย
เสียใจด้วย
แค่ของหนูเหรอ
คงอย่างนั้น
ทำไมของรอสส์ไม่พังเลย
พ่อเอาลังของลูกไปวางกั้นน้ำ ไม่ให้ไปโดนรถปอร์เช่
เดี๋ยวนะ ของรอสส์ไม่เป็นไร แต่ความทรงจำหนูไม่เหลือ
เพราะพ่อไม่อยากให้ ไอ้รถโหลดต่ำนี่โดนน้ำงั้นเหรอ
มันมีใบไม้กับสิ่งสกปรกด้วยนะ
ไม่อยากจะเชื่อเลย
ไม่สนแล้ว ต้องดูดสักตัว
- นี่แชนด์เลอร์ - ไง
นายอยากไปนั่งเก้าอี้ที่...
ปรับเอนได้สุด
มีเครื่องนวด
และมีลำโพงในที่พักหัวไหม
อยากสิ แต่ฉันไปลองนั่งมาหลายครั้ง
จนทางร้านไม่ให้ฉันเข้าไปแล้ว
ถ้าฉันบอกนายว่า นายไปนั่งที่ห้องฉันได้ล่ะ
เธอจะบอกว่าเธอซื้อเก้าอี้
ที่ทำให้เก้าอี้ทั้งหมดล้าสมัย
เก้าอี้ที่ซิตแมกกาซีน
ยกให้เป็น "เก้าอี้แห่งปี" เหรอ
ฉันเพิ่งซื้อ เลซีบอย อีไคลเนอร์ 3000
สุดยอด เยี่ยมมาก ทำไมเธอถึงซื้อ
เรื่องมันยาวน่ะ แต่ฉันทำเก้าอี้โจอี้พัง
เธอทำเก้าอี้โจอี้พังเหรอ
- ใช่ - ฉันนึกว่าฉันทำเก้าอี้โจอี้พัง
ฉันเลยเอาของฉันไปเปลี่ยน
มันถึงได้ไม่พังแล้ว
เธอคิดว่ามีภูติจิ๋วมาซ่อมให้หรือไง
ไม่
นางฟ้า
- ฉันจะไปเอาเก้าอี้คืน - นี่
สงสัยมันจะยังพังอยู่
เก้าอี้ตัวนี้คงเป็นของฉันแล้ว
โจอี้ นายพังเก้าอี้ฉัน
เก้าอี้นาย
ใช่ เขานึกว่าทำเก้าอี้นายพัง เลยเอาของเขามาเปลี่ยน
งั้นก็ไม่มีปาฏิหาริย์
ไม่ โจ ไม่มีปาฏิหาริย์
ไม่นะ น่าเศร้าจริงๆ
ดวงฉันกำลังตก
ดีใจจังที่มีเก้าอี้ตัวใหม่ ช่วยเยียวยาในยามยากลำบาก
ขอโทษค่ะ เอิร์ลอยู่ที่ไหนคะ
เขาเป็นผู้จัดการฝ่ายวัสดุอุปกรณ์
ขอโทษค่ะ ฉันไม่รู้จักใครชื่อนี้
อยู่นี่โว้ย
เอิร์ล
ฉันฟีบี้
ฟีบี้
คนที่ขายหมึกพิมพ์น่ะเหรอ
นี่ คุณฆ่าตัวตายไม่ได้นะ
นี่ ผมขอบคุณมากนะที่คุณมา
ไม่ๆ ฉันปล่อยคุณทำไม่ได้
ทำไม
เพราะพรหมลิขิต ทำให้ฉันโทรหาคุณวันนี้
นึกว่าเพราะหมึกพิมพ์
ไม่ คุณลองคิดดูนะ
นี่ไม่ใช่งานประจำของฉันด้วยซ้ำ
และในวันแรกที่มาทำงาน ฉันโทรหาคุณคนแรก
ถ้าเป็นคนอื่นอาจวางสายใส่คุณไปแล้ว
แต่ฉันไม่ทำแบบนั้น เพราะฉันรู้เรื่องนี้ดี
แม่ฉันฆ่าตัวตาย
จริงเหรอ
- ใช่ - ยังไง
ฉันไม่ชี้โพรงให้กระรอกหรอก
คุณไม่คิดเหรอว่า
ทุกอย่างเป็นแบบนี้ เพื่อที่ฉันจะได้มาห้ามคุณ
อาจเป็นแค่ความบังเอิญก็ได้
ไม่ มันคือพรหมลิขิต
มันไม่ดูน่าจะเป็นพรหมลิขิตนักนะ
เหรอ เรื่องมันพิลึกตรงนี้
แม่ฉันก็เป็นผู้จัดการ ฝ่ายวัสดุอุปกรณ์
ที่จริงผมเป็นผู้จัดการสาขา
ตายจริง แม่ฉันก็เป็น
และยังมีนี่อีก
คุณชื่อเอิร์ลใช่ไหม
แม่ฉันชื่อเพิร์ล
พะ เอิร์ล
มีอย่างอื่นอีกไหม
มีสิ
คุณเป็นคนที่ไหน
- ฟิลาเดลเฟีย - ตายแล้ว เหมือนแม่ฉันเลย
ฉันขนลุกไปหมดแล้ว
จริงเหรอ
ฉันใส่เสื้อหลายชั้นน่ะ มันอุ่นมาก
ใช่ๆ
แต่นี่ ฟังนะ
พวกงี่เง่านี่อาจไม่สนใจคุณ
แต่จักรวาลนี้สนใจ และมันมีความหมายมาก
ได้ยินกันไหม
พวกแกไม่ต้องมาสนใจฉันหรอก
เพราะจักรวาลสนใจฉัน
ทั้งจักรวาลเลย
ผมอยากให้พวกเขาสนใจบ้างสักนิด
แย่ที่สุดเลย
ทุกอย่างเละไปหมด
ดูนี่สิ
มันต้องมีความหมายมากพอให้ฉันเก็บไว้
แต่ตอนนี้ไม่รู้แล้วว่าคืออะไร
ยังนิ่มอยู่เลย
พี่ว่านี่คืออะไร
มอน ฉันว่านั่นคือหนู
เป็นไงบ้างลูก
พ่อคิดว่าจะเป็นยังไงล่ะ
พ่อทำความทรงจำวัยเด็กของหนูพังหมด
พ่อรักรอสส์มากกว่าหนู
และหนูเพิ่งเอาหนูตายมาถูหน้า
ลูกจ๋า เรารักลูกพอๆ กับรอสส์นะ
พ่อขอโทษสำหรับทุกอย่างที่เกิดขึ้น
และพ่อคงไม่สามารถชดใช้ให้ลูกได้
แต่ขอเริ่มจากอันนี้
นี่อะไร
กุญแจรถปอร์เช่ของพ่อ
รถปอร์เช่ของลูก
อะไรนะ
พ่อคิดว่าจะขายมันทิ้ง
มีวันหนึ่งพ่อขับออกไป และเห็นเงาตัวเองในกระจกร้านค้า
แม่ของลูกพูดถูก พ่อดูสะเหล่อมาก
พ่อยกปอร์เช่ให้หนูเหรอ ล้อเล่นใช่ไหม
เดี๋ยวก่อนสิ
แค่ลังใส่ของโง่ๆ เปียกน้ำนิดหน่อย เธอก็ได้รถปอร์เช่เหรอ
- เราออกไปลองขับกันดีกว่า - ได้ค่ะ
แล้วผมล่ะ
ผมคือสิ่งมหัศจรรย์ทางการแพทย์นะ
สุดยอด
- ว่าไง - ไง
เก้าอี้เอนหลังของแชนด์เลอร์หายไปไหน
โจอี้ทำพัง เลยต้องเอาไปทิ้ง
พูดเป็นเล่น
ฉันได้รถปอร์เช่ และเก้าอี้นั่นก็ไม่อยู่แล้ว
วันนี้ดีที่สุดในโลกเลย
คำบรรยายโดย ตุลย์ เจนรัตน์เจริญพร